Kosmos missiyaları adətən texnologiya, risk və elmi nailiyyətlərlə xatırlanır. Amma nadir hallarda verilən suallardan biri də budur: uzun müddət kosmosda qalan astronavtlar cinsi istəyin təmin olunmamasından əziyyət çəkirmi? 

Xarici mediada bildirilir ki, elm bu suala maraqlı və gözlənilməz cavablar verir.

İlk növbədə qeyd etmək lazımdır ki, BKS-ə göndərilən astronavtlar uzunmüddətli təcridə, stressə və şəxsi ehtiyacların məhdudlaşmasına dözümlü insanlar arasından seçilirlər. Missiya başlayanda beyin sağ qalma və icra rejiminə keçir. Bu vəziyyətdə təhlükəsizlik, tapşırıqlar, zaman qrafiki və məsuliyyət hissi cinsi impulsları arxa plana keçirir.

Elmi tədqiqatlar göstərir ki, çəkisizlik şəraiti hormon balansına təsir edir. Testosteron və estrogen səviyyələrində dəyişikliklər, kortizol (stress hormonu) artımı libidonu zəiflədə bilər. Üstəlik, BKS-də yuxu rejiminin pozulması və bioloji saatın dağılması da cinsi istəyi azaldan faktorlardandır. Yəni burada məsələ istəyin qadağan edilməsi yox, bədənin fizioloji reaksiyasıdır.

Maraqlıdır ki, astronavtların şəxsi qeydləri və müsahibələrində seks mövzusu demək olar ki, ön plana çıxmır. Onların daha çox vurğuladığı şey toxunma, yaxınlıq və Yerə aid sadə hisslərdir: ailə ilə üz-üzə söhbət, təbiət qoxusu, sükut. Bu da göstərir ki, kosmosda insanı ən çox yoran cinsi aclıq yox, emosional təcriddir.

NASA və digər kosmik agentliklər bu mövzuda açıq eksperimentlər aparmasa da, indiyə qədər cinsi ehtiyaclarla bağlı missiyanın pozulması, psixoloji dağılma və ya tibbi böhran qeydə alınmayıb. Bu isə bir daha sübut edir ki, insan beyni ekstremal şəraitdə prioritetlərini dəyişə bilir.

Reportyor.az 


KARUSEL / CƏMİYYƏT