Nə qədər yesək də, həmişə desert üçün yer var kimi görünür. Bu fenomen Yaponiyada "ayrı mədə" mənasını verən "betsubara" kimi tanınır.

Yeməkdən sonra şirniyyat istəklərinin gizli səbəbləri

Bristol Universitetinin apardığı bir araşdırma, şirniyyatların böyük bir yeməkdən sonra belə niyə cəlbedici qaldığının bir neçə elmi izahını təqdim edir.

Mədə adaptasiyası: Yemək zamanı mədə rahatlaşır və uzanır və yumşaq desertlər əsas yeməyin daha çox istehlak edilməsi ilə müqayisədə yemək üçün az səy tələb edir.

Mükafat Sisteminin Aktivləşdirilməsi: Şirin qidalar beynin mükafatlandırma yollarını güclü şəkildə stimullaşdırır. Fiziki aclıq təmin edildikdən sonra belə, "arzu aclığı" işə düşür, istəyi artırır və toxluq siqnallarını zəiflədir.

Hiss Doyma və Zamanlama: Əsas yemək bir müddət sonra daha az cəlbedici olsa da, desert hissiyyat cəlbediciliyini yeniləyir. Doyma hormonları tam toxluq siqnalı vermək üçün 20-40 dəqiqə çəkir və şirniyyatlara iştahanı stimullaşdırmaq üçün fürsət verir.

Həzm Sürəti: Şəkərli və karbohidratla zəngin qidalar mədədən zülal və ya yağla zəngin qidalara nisbətən daha tez boşalır və daha az ilkin həzm tələb edir, bu da toxluq hiss etdikdə belə onları yeməyi asanlaşdırır.

Hormonal Dəyişikliklər: Xolesistokinin, GLP-1 və peptid YY kimi hormonlar yemək zamanı tədricən yüksəlir. Bir çox insan bu hormonal siqnallar tam işə düşməzdən əvvəl desert yeyib-yeməmək qərarına gəlir və bu da beynin mükafat sisteminin dominant olmasına imkan verir.

Restoranlar tez-tez bu fizioloji və psixoloji mexanizmlərdən istifadə edərək bu müddət ərzində qəsdən və ya bilmədən desertlər təqdim edirlər.

Qısacası, mədə adaptasiyası, mükafat sisteminin stimullaşdırılması, həzm sürəti və gecikmiş doyma siqnallarının birləşməsi desertlərin niyə həmişə boşqablarımıza yol tapa biləcəyini izah edir.

Reportyor.az 


SAĞLAMLIQ / KARUSEL