"Nutrition & Diabetes" jurnalında dərc olunmuş bu yaxınlarda aparılan bir araşdırma, yemək pəncərəsinin müddəti ilə onun çəki itkisinə, eləcə də metabolik və ürək-damar sağlamlıq göstəricilərinə təsiri arasındakı əlaqəni araşdıraraq əsas suala cavab verməyə çalışdı: Yemək pəncərəsinin gündəlik uzunluğu həqiqətən vacibdirmi?

Tədqiqat, çəki, qan təzyiqi, qan şəkəri və lipid profillərindəki dəyişiklikləri izləyən, fərqli yemək pəncərələrini izləyən qruplara bölünmüş cəmi 124 iştirakçını əhatə edən beş əvvəlki sınaqdan əldə edilən məlumatları təhlil etdi.

Bundan əlavə, səkkiz saatlıq yemək pəncərəsi qrupu, xüsusən də on iki saatlıq pəncərə ilə müqayisədə digər qruplarla müqayisədə daha çox çəki azalması qeydə aldı. Lakin, tənzimlənmiş təhlil zamanı səkkiz saatlıq və on saatlıq pəncərələr arasında statistik cəhətdən əhəmiyyətli bir fərq müşahidə edilmədi.

Müəyyən iştirakçılar arasında çəki sabitliyinə baxmayaraq, tədqiqat acqarına qan qlükozası, xolesterol və ya triqliseridlər kimi əksər sağlamlıq parametrlərində heç bir nəzərəçarpacaq və ya ardıcıl dəyişiklik göstərmədi.

Tədqiqatçılar bu məhdud nəticələri kiçik nümunə ölçüləri, qısa müşahidə müddətləri, qeyri-dəqiq kalori qəbulu məlumatları və daxil edilmiş tədqiqatlar arasında dizayndakı dəyişikliklər daxil olmaqla bir neçə amilə aid edirlər.

Mütəxəssislər müxtəlif qidalanma pəncərələrində nəticələrin dəyişkənliyinin orta səviyyədə qaldığını və "fərdi reaksiyanın" nəticələrin müəyyən edilməsində əsas rol oynadığını, yəni optimal pəhrizin insandan insana fərqləndiyini vurğuladılar.

Nəticə etibarilə, aralıqlı orucun effektivliyi yalnız yemək saatlarının sayından deyil, həm də fərdin ümumi həyat tərzindən, o cümlədən qidalanma keyfiyyətindən, fiziki
aktivlik səviyyəsindən və sağlamlıq vəziyyətindən asılıdır.


Reportyor.az 

KARUSEL / CƏMİYYƏT